اهانت به قرآن چرا؟

چند روز پيش به مناسبت ۱۱ سپتامبر چند نفر به قرآن بي احترامي كردند.

اين كه اين كار زشت است و هيچ انسان عاقلي زير بار آن نمي رود؛ جاي خود دارد. ولي مهم تر از همه اين است كه چرا كتاب صلح و آرامش و دوستي كه با نداي {فاتوا الي كلمه سواء بيننا و بينكم} مسيحيان را به برادري فرا خوانده است، چرا بايد مورد بي احترامي قرار گيرد؟ 

بي گمان كوتاهي ما در فهم و درك صحيح از آموزه هاي قرآني و تبليغ جهاني آن؛ در اين مسئله بي اثر نبوده است. البته بي مرامي و ناجوانمردي متعرضان و هتاكان به قرآن نيز مزيد بر علت شده كه جرأت اهانت به اين كتاب مقدس را فراهم ساخته است.

چند مسئلة شرعی!

کسی که «جماع» یا «همکاری» و «شب‌کاری» و «با هم بودن» کند؛ باید قبل از اذان، غسل کند یا اگر نمی‌تواند، تیمم کند.

ذکر سجده و رکوع باید به اندازة سه بار «سبحان الله» گفتن طول بکشد.

تطهیر داخلِ دهان، به واسطة برطرف شدنِ عین نجاست؛ محقق می‌شود.

ادارة پاسخ‌گویی مسائل شرعی (نه غیر شرعی!)

چند روزی است در ادارة پاسخ‌گویی حرم مطهر امام رضا (علیه السلام) مشغول به کار شده‌ام.

برخی پرسش‌های مردم بسیار جالب است؛ که در پست‌های بعدی برخی از جالب‌ترینِ آنها را می‌نویسم.

روزه‌خواری شرعی!

کسانی که نمی‌توانند روزه بگیرند، دو راه حل دارند:

نخست: به سفر شرعی (40 تا 45 کیلومتر) بروند و در همان‌جا روزه را باطل کنند.

دوم: روزه را تا زمانی که ضعف بر آنها غالب می‌شود، نگه دارند؛ وقتی ضعف بر او غلبه کرد، روزه‌اش را بخورد. البته به شرطی این کار درست است که آدم، نتواند ضعف را تحمل کند و باید به فعالیتش ادامه دهد. ولی اگر بتواند بخوابد و ادامة روز را روزه بگیرد، نباید بخورد.

البته در هر دو صورت، نباید تظاهر به روزه‌خواری کرد، بلکه باید برای رعایت احترام ماه مبارک و روزه‌داران؛ غذا و آب به صورت مخفی، خورده شود.